گذر خاطرات (گذر دوم)
انقلاب اسلامی ایران مردان مبارزی داشت که امروز کمتر سخن میگویند... آنها یاران وفادار انقلاباند؛ بسیاریشان در دفاع مقدس شهید شدند، بسیاری جانباز و آزاده... بسیاری تلاش کردند خدمتگزار واقعی مردم بمانند و البته برخی نیز تشنه قدرت و شیفته مقام شدند. همان هایی که بیشتر طعم قدرت را دوست داشتند، نه شیفته خدمت بودند و نه دلمشغول آرمانهایی که روزی برایش ایستاده بودند. اما در این میان، بسیاری از یاران واقعی انقلاب همانهایی که طعم لحظه به لحظه آن را با گوشت و پوست خود حس کرده بودند ، بر آرمان های خود پای فشرند؛ بیهیاهو، بیمنت، بیادعا. آنها از خود کمتر گفتند و بیشتر عمل کردند؛ آنها یاران خاموش انقلاب بودند و هستند. این قسمت از گذر خاطرات روایت یکی از همانهاست؛ روایت سکوتی عمیقتر از هر فریاد، روایت وفاداری در روزگار فراموشی. قصه مردانی که شاید نامشان کمتر شنیده شده باشد، اما ریشههایشان همچنان در خاک این سرزمین زنده است آری، یاران وفادار انقلاب هنوز هم انقلابیاند و پایدار بر عهد خود با خدای خویش. آنها نزدیک ما هستند؛ همینجا، کنار ما...
انقلاب اسلامی,انقلاب اسلامی ایران,انقلابی,جمهوری اسلامی ایران,خاطره گویی