در راستای تکالیف درسی، گروهی از آثار یوهانس براهامس را برای بررسی و اجرا انتخاب کردیم. از میان آن‌ها، والس لا ماژور، به دلیل پیچیدگی و زیبایی خاصی که دارد، به عنوان قطعه‌ای مناسب برای اجرای دوئت برگزیده شد. هدف ما در این پروژه، تحلیل و درک عمیق‌تر این اثر و ارائه یک اجرای هنرمندانه و با کیفیت بود. والس لا ماژور اثر براهامس، یک قطعهٔ برجسته از موسیقی رمانتیک است. در این پروژه، برای بررسی و درک بهتر آن، تصمیم به اجرای دوئت با همکلاسم گرفتیم. اجرای این قطعه به صورت دوئت چالش‌های هماهنگی و تعامل دقیق را داشت، اما در نهایت، این فرمت به ما کمک کرد تا ابعاد مختلف قطعه را بهتر درک کنیم. والس لا ماژور، Op. 39، No. 3، یکی از ۷ قطعهٔ موجود در مجموعهٔ "دانس‌های هفتگانه" (Liebesgüsse) است که یوهانس براهامس در سال ۱۸۶۰ تصنیف کرده است. این مجموعه که به‌طور کلی به عنوان مجموعه‌ای از قطعات پیانویی رمانتیک شناخته می‌شود، هر یک از ۷ قطعه به سبک و فرم رقص متفاوتی اختصاص داده شده‌اند و والس لا ماژور، به عنوان سومین قطعه، از این قاعده مستثنی نیست. این قطعه، همچون سایر آثار براهامس، عمق احساسی و اصالت هنری را به نمایش می‌گذارد. اگرچه از منظر ظاهری، یک قطعهٔ رقص است، اما تحلیل‌های دقیق نشان می‌دهند که والس لا ماژور، فراتر از یک سرگرمی ساده، بیانگر احساسات پیچیده و ظریفی است که یک رقص می‌تواند در خود جای دهد. این پروژه، نه تنها به پرورش سطح نوازندگی من کمک کرد، بلکه درک عمیق‌تری از مباحث مرتبط با فرم موسیقی را نیز برایم به ارمغان آورد. تحلیل ساختاری والس لا ماژور و تلاش برای اجرای دقیق آن، درک من از اصول فرم‌بندی موسیقی را به طور قابل توجهی ارتقا بخشید. با این حال، لازم است اشاره کنم که شرایط نامطلوب ساز پیانو نیز مقداری از کیفیت اجرای ما کاست. متاسفانه، پیانوی دانشگاه که تنها ساز در دسترس برای ما در آن روز بود، مشکلات فنی متعددی داشت که ارسال کردن این نواخت را به چالش کشید. علی‌رغم این محدودیت‌ها، تلاش کردیم تا با کمترین امکانات، بهترین عملکرد را ارائه دهیم.

Uast46,piano,duet,waltz