شاعر: سید حسن او ذاکر یاور عباس جانان به ښکلی مخ څرګند کړي، زه یې دیدن په تمه شپې ورځې شمارمه خدایه د عشق مرض مې زیات کړې، د اشنا مینه مې دې خوب کې ژړوینه په ما یې هجر وخت ستریږي، خوږه نامه به یې یادوم تیر خو به شینه د تا زیبا مخ چې وګوري، څوارلسم سپوږمۍ له شرم ډوبه شینه د خایست سیال دې خدیګو نشته، اثري سترګو نه دې ځار شم نازنینه په خوار فقیر دې رحم وکړه، له ذات کریمه د دیدن غواړم خیرونه چې ذوالفقار له نیام بیرون کړي، د کربلا ځوانان به واړه وګټینه شاه سید حسن ستا د در فقیر دی، فقیران تل د بادشاهانو در کې وینه

عشق,ښایست,ذوالفقار,سید حسن,امام مهدی