یک چیز هست که هم کلیدِ خیر است، هم کلیدِ شر… همان چیزی که خیلی راحت از دهان بیرون می‌پرد و بعدش دیگر جمع‌کردنش شبیه جمع‌کردن شیشه شکسته است. طلا و نقره‌مان را می‌گذاریم تو صندوق، درِ گاوصندوق را می‌بندیم، قفل می‌کنیم… بعد عجیب است که مهم‌ترین دارایی‌مان را بی‌درب و پیکر رها می‌کنیم: زبان. پیامبر(ص) یک معیار خیلی دقیق می‌دهد: دل آدم استوار نمی‌شود مگر وقتی زبانش استوار شود. قلب با وسوسه‌ها می‌لرزد، با اضطراب می‌ریزد، با شک و تردید زخمی می‌شود… اما خیلی وقت‌ها سرچشمه همین زخم‌ها یک جاست: دروغ، غیبت، تهمت، فحش، یاوه‌گویی. اگر دلت می‌خواهد قلبت در ایمان محکم بماند، اول از همه زبانت را نگه دار. چون بعضی قتل‌ها با شمشیر نیست… با یک جمله است. محرم 1397 تهران، بیت الزهرا(س)

شیخ حسین انصاریان,استاد حسین انصاریان,استاد انصاریان,زبان,شر