کشف شمار زیادی از قمرهای جدید در مدار زحل، پدیده‌ای شگفت‌انگیز و کم‌سابقه در مطالعات سیاره‌ای به شمار می‌رود. بررسی این پدیده می‌تواند دانش بسیار مهمی در مورد تکامل منظومهٔ شمسی در اختیار ما قرار دهد. این اکتشافات، تعداد کل قمرهای زحل را به ۲۷۴ عدد می‌رساند که تقریباً سه برابر تعداد قمرهای مشتری و بیشتر از مجموع قمرهای شناخته‌شدهٔ اطراف سایر سیارات است. بیشتر این قمرهای تازه‌کشف‌شده اندازه‌ای کوچک دارند و احتمالاً بقایای برخوردهای عظیمی هستند که در گذشته‌های دور میان اجرام آسمانی رخ داده است. مطالعهٔ مدارها، ترکیب و نحوهٔ شکل‌گیری این قمرها می‌تواند سرنخ‌های ارزشمندی دربارهٔ شرایط اولیهٔ منظومهٔ شمسی، تاریخچهٔ برخوردها و حتی فرایند شکل‌گیری سیارات غول‌پیکر گازی در اختیار دانشمندان قرار دهد. زحل به‌دلیل میدان گرانشی قدرتمند و سامانهٔ حلقه‌ای پیچیده‌اش، محیطی منحصربه‌فرد برای به دام انداختن اجرام کوچک فضایی فراهم کرده است. به همین دلیل، این سیاره به نوعی به «پادشاه قمرها» در منظومهٔ شمسی تبدیل شده و همچنان یکی از جذاب‌ترین اهداف پژوهش‌های نجومی به شمار می‌رود.

زحل,سیاره زحل,Saturn,Solar System,منظومه شمسی