«معماری امروز با وعده علم و تکنولوژی نتوانست زندگی بهتری بسازد» فرامرز پارسی معتقد است معماری امروز ما، چه مدرن طراحی شود و چه به سبک تاریخی بازسازی، نتوانسته رضایت مردم را جلب کند و وعده زندگی بهتر، با علم و تکنولوژی، تحقق نیافته است. او می‌گوید طی صد سال گذشته، تجربه زیسته تاریخی انسان‌ها به سادگی از دست رفته است. برای ساخت خیابان‌ها و ساختمان‌های جدید، ده‌ها اثر ارزشمند و بافت تاریخی تخریب شده و زیبایی‌شناسی مردم تغییر کرده است. این تغییرات باعث شده مردم حتی نسبت به ساختمان‌هایی که روزگاری دوستشان داشتند، بی‌تفاوت یا منتظر تخریب آن باشند. فرامرز پارسی با اشاره به تأثیر فرهنگ مدرنیته و سرمایه‌داری بر روابط انسانی و ارزش‌ها، معتقد است که همه چیز به کالایی تبدیل شده و این روند باعث فراموشی ارزش‌های فرهنگی و انسانی شده است. به نظر او، آینده معماری و فرهنگ در ایران، نیازمند محافظت از تجربه زیسته تاریخی و هنرهای بومی است؛ هر بنا، هر اثر هنری و هر تجربه فرهنگی، حلقه‌ای برای بقای انسان و حفظ گوناگونی فرهنگی و محیط زیستی است. او بر این باور است که نسل آینده تنها از طریق حفاظت و احترام به داشته‌های گذشته می‌تواند به شکوفایی برسد.