مَن پَریِ کوچِکِ غَمگینی را می شِناسَم که دَر اُقیانوسی مَسکَن دارَد وَ دِلَش را دَر یِک نِی لَبَکِ چوبی می نَوازَد آرام، آرام پَریِ کوچِکِ غَمگینی که شَب اَز یِک بوسه می میرَد وَ سَحَرگاه اَز یِک بوسه به دُنیا خواهَد آمَد... منابع متنی و صوتی: 1. دیوان شعر فروع فرخزاد. 2. مصاحبه ی ایرج گرگین با فروغ فرخزاد. آواورس؛ کسب درآمد از پادکست: https://AvaVers.com