عضلات صورت مسئول ایجاد حالات چهره مانند خنده، اخم، تعجب و ناراحتی هستند و برخلاف بیشتر عضلات بدن، به‌جای اتصال به استخوان دیگر، به پوست متصل می‌شوند. به همین دلیل با افزایش سن، چین‌وچروک‌های صورت معمولاً عمود بر جهت الیاف این عضلات ایجاد می‌شوند. این عضلات به چند گروه تقسیم می‌شوند؛ گروه دهانی که بیشترین نقش را در حرکات صورت دارد، گروه چشمی، گروه بینی، گروه گوشی و عضلات پیشانی و گردن. عضله حلقوی دهان یا اوربیکولاریس اوریس به بسته شدن دهان و جمع کردن لب‌ها کمک می‌کند و عضلاتی مثل زیگوماتیکوس ماژور و مینور در ایجاد لبخند نقش دارند. در مقابل، عضلاتی مانند دپرسور انگولی اوریس و منتالیس بیشتر در حالات ناراحتی و اخم فعال می‌شوند. در اطراف چشم، عضله حلقوی چشم باعث بسته شدن پلک‌ها می‌شود و عضلات ابرو در ایجاد حالات هیجانی نقش دارند. در کنار این‌ها، عضلات جونده یا عضلات ماستیکاسیون وظیفه حرکت فک پایین و جویدن غذا را بر عهده دارند. این عضلات شامل تمپورالیس، ماستر، پتریگوئید داخلی و خارجی هستند که با همکاری هم باز و بسته شدن دهان و حرکات جانبی فک را ممکن می‌کنند. عضله ماستر قوی‌ترین عضله جونده است و نقش اصلی در بستن دهان دارد. عضله بوکسیناتور نیز به‌عنوان عضله کمکی جویدن، گونه را به دندان‌ها نزدیک می‌کند تا غذا در دهان جمع نشود. شناخت این عضلات برای درک حالات چهره، گفتار، جویدن و حتی درمان‌های دندان‌پزشکی و زیبایی اهمیت زیادی دارد.

چهره,عضلات صورت,آموزش آناتومی,حالات چهره,جویدن غذا