می خواهم در زمینی گل الوده وپر از حلزون به دست خود گودالی ژرف کنم تا اسوده استخوان های فرسوده ام را در ان بنچینم و چون کوسه ایی بی ارامم من از وصیت نامه و گور بیزارم پیش از انکه اشکی از مردمان طلب کنم مرا خوشتر انکه زنده ام زاغان را فرا می خوانم تا از سراپای پیکر ناپاکم خون روانه کنند ای کرم ها! همرهان سینه روی بی چشم و گوش بنگرید که مرده ای شاد و رها به سویتان می اید!)

میم,خنده دار,طنز,باب اسفنجی و پاتریک,استاد شیفو