جزیره‌ی لاوان… زیبا، آرام و زنده من، وحید مداحی، امروز توی لاوان فقط برای تفریح نیومدم؛ اومدم یاد خودم بندازم که ما مهمان این طبیعتیم، نه صاحبش. این ساحل، این دریا، این شن‌های نرم و این آبی بی‌انتها، امانتی‌ هستن که باید سالم به نسل بعد برسونیم. وقتی لب ساحل راه می‌رفتم و زباله‌ها رو از دل شن‌ها جمع می‌کردم، بیشتر از هر چیزی به این فکر می‌کردم که طبیعت چقدر بخشنده‌ست و ما چقدر گاهی بی‌توجه. یه بطری پلاستیکی شاید برای ما چند ثانیه مصرف داشته باشه، اما برای دریا و جاندارانش می‌تونه سال‌ها دردسر باشه. جمع کردن زباله شاید کار کوچیکی به نظر بیاد، اما از همین کارهای کوچیکه که تغییرهای بزرگ شروع می‌شه. وقتی دستت به زباله می‌ره، انگار یه قدم به احترام گذاشتن به زمین نزدیک‌تر شدی. لاوان امروز بهم یادآوری کرد که طبیعت اگر دوستش داشته باشی، هزار برابر بهت آرامش برمی‌گردونه. بیایم یاد بگیریم وقتی به دل طبیعت می‌زنیم، رد پا از خودمون به‌جا بذاریم، نه زخم. کمپ می‌زنیم، ماهی می‌گیریم، لذت می‌بریم… اما تمیزتر از قبل برمی‌گردیم. لاوان فقط یه جزیره نیست؛ یه مسئولیت مشترکه. برای من، برای تو، برای همه‌مون. طبیعت رو دوست بداریم، چون خانه‌ی واقعی ماست. �

جزیره لاوان,وحید مداحی,جمع اوری زباله طبیعت