دل شکسته ما چشم دوست را نگرفت در این حراجی دل حیف کار ما نگرفت به وصل هیچ امیدی دگر نخواهم داشت که اشک واسطه ام شد، ولی. ها نگرفت چه مرگبارتر از عشق های یکطرفه است شراره ای که مرا سوخت در تو پا نگرفت نشد حریف قمار غم تو ساقی نیز که هر چه ریخت به پیمانه ام مرا نگرفت پس از تو زنده نمی ماندم، این مبالغه نیست هزار مرتبه جان دادم، خدا نگرفت

شعر,شعر عاشقانه,شعرخوانی,شعرخوانی زیبا,محمد عزیزی