مازندران فقط یه استان نیست… مازندران یه مکتبه. یه خاکه که ازش قهرمان سبز می‌شه، نه اتفاقی، نه شانسی… با رنج، با عرق، با سال‌ها سکوت زیر آهن. سال‌هاست این استان داره به تیم ملی، به استیج‌های بزرگ ایران و حتی فراتر از مرزها، قهرمان تحویل می‌ده. قهرمان‌هایی که اسمشون فقط یه اسم نیست؛ پشت هر کدومشون یه دنیا تمرین، درد، افتادن و دوباره بلند شدنه. وقتی از مربی حرف می‌زنیم، از آدمایی می‌گیم که فقط تمرین نمی‌دن… آدم می‌سازن. مربی‌هایی مثل طاها ایجاد پناه که فقط وزنه بالا نمی‌بره، سطح فکری و استاندارد این ورزش رو بالا برده. مربی‌ای که نتیجه‌ش رو می‌شه روی استیج دید، توی فرم بدن شاگرداش، توی شخصیتشون، توی طرز ایستادنشون زیر نور پروژکتور. و قهرمان‌ها… اسم‌هایی که با احترام باید گفته بشن. جعفر غفارنژاد، مرتضی مشایخ و خیلی‌های دیگه که شاید اسمشون همه جا فریاد زده نشه، ولی کارشون دادِ استیج رو درآورده. قهرمان‌هایی که با کمترین امکانات، بیشترین نتیجه رو گرفتن، فقط چون مازندرانی بلدِ بجنگه. اینجا رقابت سالمه، رفاقت واقعیه، و پیشرفت یه هدف جمعیه. اینجا اگه یکی قهرمان می‌شه، پشتش یه استان خوشحال می‌شه. پشتش مربی، هم‌تیمی، خانواده و یه عالمه شبِ بی‌خوابی خوابیده. من به این مسیر افتخار می‌کنم. به این خاک، به این آدم‌ها، به این بدنسازی. مازندران ثابت کرده قهرمان‌سازی اتفاق نیست؛ فرهنگه. راه ادامه داره… نسل بعدی هم در راهه… و استیج‌ها هنوز جا دارن برای شنیدن اسم مازندران — وحید مداحی

وحید مداحی,قهرمانان بدنسازی مازندران,ملی پوشان پرورش اندام