یزدگرد یکم در شاهنامهٔ فردوسی پادشاهی از دودمان ساسانی است که با وجود قدرت و شوکت شاهانه، چهره‌ای بحث‌برانگیز دارد و بیشتر با لقب «بزه‌کار» شناخته می‌شود. فردوسی او را شاهی خودکامه و ناسازگار با بزرگان و موبدان تصویر می‌کند که به رای و اندرز خردمندان اعتنایی نداشت و همین رفتار، دشمنی اشراف و روحانیان را برانگیخت. در شاهنامه، یزدگرد به سبب تندی خوی، بدگمانی و سخت‌گیری‌هایش مورد نکوهش قرار می‌گیرد و سرانجام نیز به شکلی رازآلود و تحقیرآمیز جان می‌بازد؛ مرگی که فردوسی آن را نتیجهٔ کردار ناپسند و گسستن پیوند شاه با داد و خرد می‌داند.

یزدگرد بزهکار,یزدگرد یکم,شاهنامه فردوسی,شاهنامه فردوسی به زبان,داستانهای شاهنامه فردوس