‪روش‌های ثبت کینماتیک مهره‌های گردن متنوع هستند و هر کدام مزایا و معایب خود را دارند. در اینجا به بررسی روش‌های اصلی، از جمله رایوگرافی دینامیک، می‌پردازیم: ۱. رایوگرافی دینامیک (Dynamic Radiography): نحوه عملکرد: در این روش، تصاویر رادیوگرافی از گردن در حین انجام حرکات مختلف (انعطاف، اکستنشن، خم شدن جانبی و چرخش) گرفته می‌شود. با مقایسه تصاویر در حالات مختلف، دامنه حرکتی، پایداری و حرکات غیرطبیعی مهره‌ها ارزیابی می‌شود. مزایا: دسترسی آسان و هزینه نسبتاً پایین قابلیت تشخیص ناپایداری‌های مهره‌ای و شکستگی‌ها ارائه اطلاعات در مورد دامنه حرکتی و الگوی حرکتی معایب: قرار گرفتن در معرض اشعه ایکس دقت محدود در اندازه‌گیری حرکات کوچک فقدان اطلاعات سه بعدی ۲. فلوروسکوپی (Fluoroscopy): نحوه عملکرد: یک نوع رادیوگرافی زنده است که به پزشک اجازه می‌دهد حرکات مهره‌ها را به صورت real-time مشاهده کند. مزایا: مشاهده حرکات به صورت زنده ارزیابی دقیق‌تر ناپایداری و لغزش مهره‌ای معایب: قرار گرفتن در معرض اشعه ایکس بیشتر نسبت به رادیوگرافی ساده هزینه بالاتر ۳. تصویربرداری رزونانس مغناطیسی دینامیک (Dynamic MRI): نحوه عملکرد: تصاویر MRI از گردن در حین انجام حرکات گرفته می‌شود. MRI اطلاعات بهتری در مورد بافت‌های نرم (مانند دیسک‌ها و رباط‌ها) ارائه می‌دهد. مزایا: عدم استفاده از اشعه ایکس ارائه تصاویر با کیفیت بالا از بافت‌های نرم تشخیص آسیب‌های رباطی، دیسک‌ها و نخاع معایب: هزینه بسیار بالا زمان طولانی تصویربرداری امکان ایجاد claustrophobia در برخی افراد ۴. سیستم‌های تحلیل حرکت (Motion Analysis Systems): نحوه عملکرد: از مارکرهای کوچکی که بر روی نقاط مشخصی از بدن (از جمله مهره‌های گردن) قرار می‌گیرند و دوربین‌های مادون قرمز برای ردیابی حرکت این مارکرها در فضا استفاده می‌شود. داده‌ها سپس پردازش می‌شوند تا کینماتیک دقیق مهره‌ها محاسبه شود. مزایا: دقت بسیار بالا در اندازه‌گیری حرکات ارائه اطلاعات سه بعدی عدم استفاده از اشعه ایکس

گردن,بیومکانیک,ورزش