دعوت حاج حسین یکتا به تماشای فیلم سینمایی احمد

کورنگ شهریمیز - صفحه رسمی شهر کبودراهنگ
کورنگ شهریمیز - صفحه رسمی شهر کبودراهنگ

⭕️ تماشای «احمد» مقدمه تصمیمات بزرگ است ... دعوت حاج حسین یکتا به تماشای فیلم سینمایی #احمد «احمد»؛ روایت انسان در دل بحران سینما ذره بین فیلم توسط : محمد بابایی تاریخ انتشار : 15 دی 1404 0 دیدگاه 481 بازدید فیلم سینمایی «احمد» به کارگردانی امیرعباس ربیعی، یکی از متفاوت‌ترین آثار سال‌های اخیر سینمای ایران در مواجهه با تاریخ معاصر است؛ فیلمی که به‌جای بازسازی صرف یک فاجعه‌ی ملی، تلاش می‌کند انسان را در متن بحران به تصویر بکشد. این اثر که نخستین‌بار در چهل‌ودومین جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد، از چهارشنبه سوم دی‌ماه با پخش بهمن سبز روی پرده رفته است. «احمد» برای نخستین‌بار به سراغ روایت ناگفته‌ای از ۱۸ ساعت ابتدایی زلزله‌ی ویرانگر بم می‌رود؛ ساعاتی که در آن، تصمیم‌ها، انتخاب‌ها و مسئولیت‌پذیری‌ها نقشی تعیین‌کننده در نجات جان انسان‌ها ایفا کردند. فیلم، با تمرکز بر حضور شهید احمد کاظمی در این ساعات بحرانی، قهرمانی را به تصویر می‌کشد که نه اسطوره‌ای دور از دسترس، بلکه انسانی از دل مردم است. قهرمان‌سازی بدون اغراق یکی از مهم‌ترین امتیازهای «احمد» پرهیز آگاهانه آن از کلیشه‌های رایج قهرمان‌پردازی است. فیلم، حاج احمد کاظمی را نه در قامت یک فرمانده‌ی دست‌نیافتنی، بلکه به‌عنوان انسانی مسئول و درگیر تصمیم‌های سخت در مواجه با قضاوت‌های مختلف نشان می‌دهد. قهرمان «احمد» بیش از آنکه با شعار تعریف شود، با عمل و انتخاب‌هایش شناخته می‌شود. امیرعباس ربیعی، که پیش‌تر نیز در دو ساخته‌ی پیشین‌اش میل به روایت‌های تاریخی با تامل در جزئیات وقایع را نشان داده است، در این فیلم نیز تلاش کرده است روایت و موتور پیش برنده‌ی درام را از دل موقعیت‌های واقعی استخراج کند. زلزله‌ی بم در «احمد» نه موضوع اصلی، بلکه بستری برای نمایش واکنش انسان‌هاست؛ واکنش‌هایی که از ایثار و همدلی تا تردید و ناتوانی را در بر می‌گیرد. روایت انسانی به‌جای حادثه‌محوری «احمد» آگاهانه از تبدیل شدن به یک فیلم صرفاً فاجعه‌محور فاصله می‌گیرد. تمرکز فیلم نه بر ویرانی‌ها، بلکه بر رفتار انسان‌ها در دل ویرانی است. دوربین، مخاطب را به دل بحران می‌برد، اما به‌جای نمایش اغراق‌آمیز مصیبت، به دنبال کشف لحظه‌هایی است که انسانیت در آن‌ها معنا پیدا می‌کند.

فیلم,فیلم سینمایی,فیلم سینمایی احمد,حاج حسین یکتا,حسین یکتا

توضیحات

⭕️ تماشای «احمد» مقدمه تصمیمات بزرگ است ... دعوت حاج حسین یکتا به تماشای فیلم سینمایی #احمد «احمد»؛ روایت انسان در دل بحران سینما ذره بین فیلم توسط : محمد بابایی تاریخ انتشار : 15 دی 1404 0 دیدگاه 481 بازدید فیلم سینمایی «احمد» به کارگردانی امیرعباس ربیعی، یکی از متفاوت‌ترین آثار سال‌های اخیر سینمای ایران در مواجهه با تاریخ معاصر است؛ فیلمی که به‌جای بازسازی صرف یک فاجعه‌ی ملی، تلاش می‌کند انسان را در متن بحران به تصویر بکشد. این اثر که نخستین‌بار در چهل‌ودومین جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد، از چهارشنبه سوم دی‌ماه با پخش بهمن سبز روی پرده رفته است. «احمد» برای نخستین‌بار به سراغ روایت ناگفته‌ای از ۱۸ ساعت ابتدایی زلزله‌ی ویرانگر بم می‌رود؛ ساعاتی که در آن، تصمیم‌ها، انتخاب‌ها و مسئولیت‌پذیری‌ها نقشی تعیین‌کننده در نجات جان انسان‌ها ایفا کردند. فیلم، با تمرکز بر حضور شهید احمد کاظمی در این ساعات بحرانی، قهرمانی را به تصویر می‌کشد که نه اسطوره‌ای دور از دسترس، بلکه انسانی از دل مردم است. قهرمان‌سازی بدون اغراق یکی از مهم‌ترین امتیازهای «احمد» پرهیز آگاهانه آن از کلیشه‌های رایج قهرمان‌پردازی است. فیلم، حاج احمد کاظمی را نه در قامت یک فرمانده‌ی دست‌نیافتنی، بلکه به‌عنوان انسانی مسئول و درگیر تصمیم‌های سخت در مواجه با قضاوت‌های مختلف نشان می‌دهد. قهرمان «احمد» بیش از آنکه با شعار تعریف شود، با عمل و انتخاب‌هایش شناخته می‌شود. امیرعباس ربیعی، که پیش‌تر نیز در دو ساخته‌ی پیشین‌اش میل به روایت‌های تاریخی با تامل در جزئیات وقایع را نشان داده است، در این فیلم نیز تلاش کرده است روایت و موتور پیش برنده‌ی درام را از دل موقعیت‌های واقعی استخراج کند. زلزله‌ی بم در «احمد» نه موضوع اصلی، بلکه بستری برای نمایش واکنش انسان‌هاست؛ واکنش‌هایی که از ایثار و همدلی تا تردید و ناتوانی را در بر می‌گیرد. روایت انسانی به‌جای حادثه‌محوری «احمد» آگاهانه از تبدیل شدن به یک فیلم صرفاً فاجعه‌محور فاصله می‌گیرد. تمرکز فیلم نه بر ویرانی‌ها، بلکه بر رفتار انسان‌ها در دل ویرانی است. دوربین، مخاطب را به دل بحران می‌برد، اما به‌جای نمایش اغراق‌آمیز مصیبت، به دنبال کشف لحظه‌هایی است که انسانیت در آن‌ها معنا پیدا می‌کند.