محمد نادعلی، عضو هیئت عالی بانک مرکزی در گفت‌وگو با تازه‌های اقتصاد: بودجه دولت طی دهه‌های اخیر همواره با کسری مزمن مواجه بوده است. علت اصلی این پدیده، ناپایداری درآمدهای پیش‌بینی‌شده در مقابل هزینه‌های جاری «چسبنده» مانند حقوق و دستمزد است که امکان حذف یا کاهش آن‌ها وجود ندارد. در دنیا، دولت‌ها تا سقف مشخصی از تولید ناخالص ملی مجاز به ایجاد بدهی هستند و بانک‌های مرکزی از طریق عملیات بازار باز (OMO) و خرید و فروش اوراق، اثرات پولی این کسری را کنترل می‌کنند. در ایران، تأمین کسری از طریق انتشار اوراق تنها از سال ۱۳۹۹ آغاز شده است. به دلیل نبود عمق کافی در بازار بدهی، همچنان با پدیده «سلطه مالی» مواجه هستیم؛ به این معنا که نیازهای مالی دولت بر سیاست‌های پولی برتری می‌یابد. این وضعیت باعث شده است که سیاست‌های پولی بانک مرکزی عملاً در برابر الزامات بودجه‌ای دولت منفعل شده و استقلال آن تحت‌تأثیر قرار گیرد.