پدرم جای عشق، ارث گذاشت پدرم جای پند گفت حسین گریه میکرد در سراسر عمر هرچه گفتم بخند، گفت حسین غزلی تقدیم میکنم به شهدای پیشرفت به خصوص شهید فخری زاده شهادت را به اسم کوچکش هر شب صدا کردی تو که هر روز و هر جا زندگی هایی بنا کردی شهادت قاب عکسی روی دیوار اتاقت بود همان که هر سحر با خنده هایش گریه ها کردی عبادت در عبادت در عبادت بندگی بودی اگر گاهی کتابت بسته شد، سجاده وا کردی دلت می خواست جنگیدن کنار حاج قاسم را ولی در دفتر ماندی و دیانت را ادا کردی شهادت گم نخواهد کرد سنگرهای عاشق را به این امید عمری ع

شعر,شعرخوانی,مهدی خادم,شهدای پیشرفت,شعرخوانی در محضر رهبری