بسم الله الرحمن الرحیم منظور از «سميع» و «بصير» بودن پروردگار چيست؟ در فراز دیگر از مناجات شعبانیه می خوانیم:« وَاسْمَعْ دُعائى اذا دَعَوْتُكَ، وَاسْمَعْ نِدائى اذا نادَيْتُكَ، وَاقْبِلْ عَلىَّ اذا ناجَيْتُكَ ؛ هنگامى كه تو را مى خوانم دعايم را اجابت فرما و هنگامى كه تو را صدا مى زنم صدايم را بشنو، و چون با تو سخن گويم به من توجّه نما »[35] در باسخ باید گفت مقصود از توصيف خداوند به اين دو صفت اين است كه تمام ديدنى ها و شنيدنى ها پيش او حاضرند، هرگز خداوند از آنها غافل نيست ، به عبارت ديگر آنچه را كه ديگران با چشم و گوش مى بينند و يا مى شنوند، او با علم نامتناهى خود از آنها آگاه بوده و اطّلاع دارد.

دعا,مناجات شعبانیه,ارتباط با خدا