آبراهام لینکلن پسر یک کفاش بود.پدرش کفشهای افراد مهم سیاسی را تعمیر میکرد.لینکلن پس از سالها تلاش،به عنوان رئیس جمهور برگزیده شد.اولین سخنرانی او در مجلس سنا بدین صورت گذشت:نمایندگان مجلس از اینکه لینکلن رئیس جمهور شده بود ناراضی بودند.یکی از نمایندگان مخالف باعصبانیت تمام ازجایگاه خود فریاد زد:آبراهام!حالا که بطور شانسی رئیس جمهور شده ای فراموش نکن که میدانیم تو یک بچه کفاش بیشتر نیستی!آبراهام لینکلن لبخندی زد و سخنرانی خود را اینطور شروع کرد:از آقای نماینده ممنونم که در چنین روزی مرابه یاد پدرم انداخت.چه روز خوب وچه یادآوری خوبی!من زندگی وجایگاهم را مدیون زحمات پدرم هستم.آقایان بنده در اینجا اعلام میکنم که مانند پدرم ماهر نیستم.بااین حال از دستان هنرمندش چیزهایی آموخته ام.پس اگر کسی تمایل به تعمیر کفشش داشت باکمال میل حاضر به تعمیر کفشش خواهم بود.یکی از اقدامات مهم او خاتمه بخشیدن به تاریخ برده داری بود.و در پایان جمله ی معروف او:"معیار واقعی ثروت ما این است که اگر پولمان را گم کنیم،چقدر می ارزیم"

داستان,داستان‌های فارسی,داستان کوتاه,آموزنده,کلیپ آموزنده