بهرام گور در شاهنامهٔ فردوسی یکی از نامدارترین شاهان ساسانی است که به دلیری، خوش‌باشی و دادگری شناخته می‌شود. فردوسی او را پادشاهی شکارچی و دلیر تصویر می‌کند که از نوجوانی رنج و آوارگی را تجربه کرد و پس از رسیدن به پادشاهی، کشور را از آشوب رهانید. داستان‌های بهرام آمیخته‌ای از جنگ، شکار، بزم و عشق است و ماجرای دلبستگی او به آزاده، کنیزک چنگ‌نواز، از مشهورترین روایت‌هاست. در شاهنامه، بهرام گور نماد شاهی است که میان قدرت و شادی، و میان بزم و رزم تعادلی دلنشین برقرار می‌کند، هرچند سرانجامش نیز همچون زندگی‌اش رنگی افسانه‌ای دارد و با ناپدید شدن رازآمیز او پایان می‌یابد.

بهرام گ,اشعار شاهنامه فردوس,بهرام گور که بود,بهرام گور ساسانی,شعر بهرام